สถานีต่อไป"โรงแรมสยาม"

อันตราย!!!

กรุณากดF5 ไม่งั้นเครื่องของคุณอาจติด..ภาพธีมเก่าๆได้ แฮ่!

     เป็นไง ตื่นเต้นดีม๊ะ พอดีเมื่อคืนนั่งทำธีมใหม่ก็อยากจะอวดสักหน่อย วันนี้เปิดไปช่องMM(สหมงคลฟิล์ม) เจอหนังเรื่อง the letter จำชื่อไทยไม่ได้แล้ว ที่พระเอกเป็นหนุ่ม อรรถพร นางเอกเป็นแอน ทองประสมอ่ะ เรื่องนี้เก่ามากแล้ว เคยดูครั้งแรกสมัยมัธยม เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ผมดูแล้วร้องไห้ ยิ่งไอ้ฉากเทปวิดีโอนะ อู๊ยยยย ไม่คิดว่าบอกรักผ่านทีวีมันจะเศร้า+ซึ้งขนาดนี้ คิดว่าไอ้การดึงอารมณ์แบบใช้สื่อที่เห็นภาพและเสียงน่าจะมีครั้งแรกในหนังเรื่อง armageddon เพราะว่าผมเห็นครั้งแรกในเรื่องนี้น่ะสิ ซึ่งมันก็ได้ผลดี ผมเสียน้ำตาให้กับสองเรื่องที่ว่านี้ไปไม่ใช่น้อยๆ

     จากประสบการณ์ที่เคยติดหนังเกาหลีมาก่อน หนังรักส่วนใหญ่มักทำให้คนดูต้องเสียน้ำตาด้วยการทำให้ ไม่พระเอกก็นางเอกต้องตาย ส่วนจะตายด้วยโรคอะไรค่อยว่ากันอีกที ที่เห็นบ่อยๆนี่น่าจะเป็นโรคมะเร็งมั้ง รองลงมาก็น่าจะเป็นลูคิเมีย ยิบย่อยลงมาก็มีมากมาย โรคหัวใจ โรคนู้นโรคนี้ก็ว่าไป จำไม่ค่อยได้เหมือนกันหลังๆไม่ค่อยสนใจ เนื่องจากมันประดังประเดเข้ามาทุกทาง จนรู้สึกว่าถูกยัดเยียด

     เอาเป็นว่า หลักๆก็มะเร็งนี่แหละ โรคเดียวอยู่ ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนเวลาดูหนังเกาหลีนี่ผมจะทำใจไว้ก่อนเลย ต้องมีสักคนได้ไปเยี่ยมพระอินทร์แน่ๆ ถ้าใครติดหนังเกาหลียุคแรกๆนี่น่าจะรู้สึกได้ ว่านางเอกนี่ร้องไห้เก่งเหี้ยๆ(หากใช้คำว่ามากๆหรือร้องไห้เก่งหมีแพนด้าๆ ไม่อาจสื่อถึงอารมณ์ได้) คือแม่งใช้น้ำตาได้ฟุ่มเฟือยมากๆ เอะอะร้อง เอะอะร้อง แต่ถ้าถามว่าดูไหม? ดูจ้ะ

     เอาละ ไร้สาระกันพอแค่นี้ วันนี้ที่เข้ามาอัพเพราะมีเว็บดีดีมาแนะนำ พอดีช่วงนี้ผมมีความสนใจที่จะเขียนเรื่องสั้นกับนวนิยาย ซึ่งความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นเพราะ ปัจจุบันมีสื่อมากมายเป็นร้อยเป็นพัน ซึ่งตัวผมก็รับเข้ามาไม่ใช่น้อยๆ จึงคิดว่าอยากจะระบายมันออกไปบ้าง คืออยากจะมีผลงานเป็นของตัวเอง ประมาณว่าปากกาแท่งเดียว สร้างโลกของเราได้ใบหนึ่ง ตอนนี้ก็พยายามคิดพล็อตอยู่ แต่มันตันยังไปต่อไม่ได้ ให้เปรียบเปรยก็ประมาณ ปวดขี้แต่ท้้องผูก ช่วงนี้ก็เลยเหนื่อยกับการเบ่งขี้อยู่(เปรียบเปรยทำไมวะ?) 

     ซึ่งในช่วงแรกๆ ผมก็มีปัญหาไม่น้อยเช่น จะเขียนเรื่องสั้นต้องเริ่มยังไงวะ? มันต้องมีองค์ประกอบอะไรบ้าง? จะเขียนนิยายจะเริ่มยังไงดี? เพราะนิยายมันต้องเขียนเป็นสิบเป็นร้อยหน้า และคิดว่าน่าจะมีคนงงเหมือนผม กอปรกับเห็นว่าเดี๋ยวนี้มีหลายคนที่ชอบแต่งนิยาย แต่งฟิคอะไรก็ว่าไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรัก เรื่องy เกาหลีอะไรก็บ้าไปเถอะ เพราะผมเห็นดีด้วยที่หลายคนชอบอ่านและเขียนอยู่แล้ว

http://forwriter.com/  <<นี่เลยครับ มีทิปเทคนิคมากมายลองไปดูนะ แถมเห็นว่าช่วงนี้มีกิจกรรมเขียนนวนิยายแรลลี่ซะด้วย:)

ปล.ช่วงนี้ผมก็พยายามเขียนเรื่องสั้นอยู่เรื่องหนึ่ง คิดว่าหลังสอบจะเอามาให้เชยชมกัน ตอนนี้ยังไม่คืบหน้าไปไหนเลย ช่วงก่อนสอบงานเยอะมากๆ แต่นี่ขนาดวันศุกร์ต้องเขียนข่าวส่งอาจารย์ยังมาลอยไปลอยมาแถวนี้เลย 555+

ปล.2 ใครที่มีผลงานอยู่ก็แนะนำมาได้นะครับ แล้วจะตามไปอ่าน กำลังหาความรู้อยู่เหมือนกัน :)

ปล.3 เนื่องจากมันยาวมากจนน่าปวดกบาล ผมเลยลบแม่งออกหมดเลย ถ้ารักจะเขียนก็ตามไปอ่านละกัน